تبليغاتX
صابر كرماني
سخن روز

پيوندهای روزانه
بسـی افــــــــــراد بین شصت و هفتاد

                                                  بـــــــــمـــردنـــــــــد و شدند از بند آزاد

پس از هفــــــــــتاد رنج و نا مرادیست

                                                  بلا غــــــم و غروب عیش و شادیست

به جـــــــای شــــادکـــامــــی نا توانی

                                                  بــود آثــار پـــیــــــــــری تا بــــدانــــــی

خــــدایا عـاقـبـت را خیــــــــــر گــــردان

                                                  مـــرا آســــــوده از ایــــــــن دیـر گردان

که این دیر دو در دهـــــــرست نــامش

                                                  بــــود نـــــاکـــامــــی ایــــــــام کامش

الـــــهی جان و دل را صــــیقـــلی کن

                                                  دلـــــم را مـــنـــبــــــــع نور ولی کـــن

که نور آن ولی خورشید جـــان است

                                                 فروزان در زمین و آســـــــــــمان است

خدا را گر مثل الله نـــــــــــــــور است

                                                 تجلیگاه انـوار و ســـــــــــــــــــرورست

ز نورش هر دو عالـــم گشته روشـن

                                                 پدل و جان و روان گردیـــده گلشـــــن

خدا یا جان صـــــــــــابر را صفا ده

                                                 به او پیمانه عشــــــــــــــــق و ولا ده

بیامرز و ببــــــــــــــــــــر او را ز دنیــــا

                                                 که تا یابد روان او تــــــــــــــــــــــــــولا

[ جمعه 1389/03/28 ] [ 23:37 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
به چشم دل بنگر جلـــوه جمــــــــــــال علی را

                                                         ببین تجـــلی رخســـار بی مثــــــــــــال علی را

علی ولــی خــــدا رهنمـــــــــــای عـالـم و آدم

                                                         نظـــر نما رخ تـابـــــــــان بی همـــــــال علی را

محبت است کـــــه هستی رواج دارد و رونـــق

                                                         نمیتـوان که بـوصـف آوری خصـــــــــــال علی را

فرشتگان و سمــــاواتیان ز عـــــــالـم بـــــــــالا

                                                         بیان کنند به تسبیح حق کمــــــــــــال علی را

هزار دفتر را اگر پر کنی ز مــــــــــدح و جلالش

                                                         نمیتوان که به لفـــــظ آوری جـــــــــلال علی را

علی ز بعد محمد وصـی و والـــــــــــی و مـولا

                                                         بـبـیـن ولای فـــــروزنــده وصــــــــــــــــال علی

بیا و ساغر دل پر نما ز بــــــــــــــاده عشقش

                                                         ز شـور و مستی دل بنگـــری جمـــال علی را

صفای مطلق و میزان عــــدل و میــر و غضنفر

                                                        ز هــر صفت نتـــوان سنجش اعتـــدال علی را

همیشه نام علی ذکر صابر است و کلامش

                                                         چــو دیده گوشه ابـروی چـــون هلال علی را

[ چهارشنبه 1389/03/26 ] [ 1:8 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
یـا واهـــــــــب الهـدایـا یـا واســـــــــع الـعطـایـا

                                                          رازی است بس نهفتـــه آگـــــه نئی به معنــــا

هـــر اســـم را طلسمی بــاشـد به مکتب غیب

                                                         گشتی اگــــــــر مسلط بینــــــــا شوی و دانـــا

قلـــــــب طلسم دانــــی در لفظ شــــد مسلط

                                                          آگـــــــــــــــاه راز باشید واقف شویـد و بینــــــا

جنگ و جدال دنیــــــا از بهر جـــــــــــاه بــاشد

                                                          روشن کنیــد دل را از نـــــور عشـق و تـقـــــوا

مـــــــال و مقام و نــــام است سد ره حقیقت

                                                         خشنود آنکه بگذشت زیــــــن عـــــــالم و تمنـا

آشفتگی خــــــــاطر از حــــرص و آز و کـــــینه

                                                         تــــا کی زیــــاده جـــویی زین مال و جاه دنیـا

آثــــــار قدرت حق ظاهــــر بـــود به هـــر جـــا

                                                         در باغ و راغ و گلشن در کـوه و دشت و صحرا

تسبیح گــوی و خامــوش هــر عنصری بعالـــم

                                                        ظـاهـر هـمه خموشند در اصـل و فعل گویـــــا

صـــابـــر کلام نغزت شیرین تر از عسل بود

                                                        هـــر کس شنید گفتــــا احسنت ازیـن تـــــولا


[ چهارشنبه 1389/03/26 ] [ 0:28 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]

دلــــم آتش فشان عشق او بود

                                          کلامم از بیــــــــان عشق او بود

من آن ســــودای دشت جنونم

                                          روان مجذوب جان عشق او بود


سر کوی تو عمری جای من بود

                                          مکان و منزل و مـــــاوای من بود

ز پـــــــــژواک صدایت در دل تنگ

                                          نـــــــوای عاشقی آوای من بود


دو بیتی های صـــابر بس روان بود

                                             کلام و شهد گفتـــارش ز جان بود

سرای می فروشان خانه اش بود

                                             همیشه مست عشقی جاودان بود

[ یکشنبه 1389/03/09 ] [ 0:29 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي
ايـن كشتــه‌ي احـساس و بـلا را نشناسي
بازيــچـه‌ي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم
ديـــوانـــه‌ي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي
از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقه‌ي خون است
دلســوختـــه‌ي عشـق خـــدا را نشناسي
آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم
ايـن دلــشــده‌ي بـــي‌سرو پا را نشناسي
كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست
غـــم‌پـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي
من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم
ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي
افسون شده‌ٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم
سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي
ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس
ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي
مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم
آواره‌ي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي
شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم
دلـــداده‌ي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي
از خـويش بُـــريدم چو شدم واله‌ي عشقت
آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي

صابر کرمانی
امکانات وب





Powered by WebGozar

فروش بک لینک طراحی سایت