| تبليغات | X |
|
| ||
|
سخن روز |
در این زندگی همه در تلاشند. در تلاش معاش و آسایش، سعی و کوشش میکنند تا جلبِ سود و دفع ضرر کنند،به راحتی و آسایش برسند دوستشان بدارند و دوست داشته باشند، نامشان به نیکی بر سر زبانها باشد وبا شیرین کامی عمر را بگذرانند غافل از این هستند سعادتِ مطلق و خوشبختی و شانس و اقبال جز زاییدۀ فکر و مولودِ اندیشه و خیال آدمی چیزِ دیگری نیست و وجودِ خارجی ندارد سیمرغِ کوه قاف و اکسیر و رمزِ کیمیا افسانهای است حقیقت نما، همای اقبال هم مانند سیمرغ است و کیمیا، خوب زیستن و آرام زندگی کردن، مفید بودن، به رازِ خودشناسی پی بردن و از قیدِ ماسوا رستن و از هوسهای نفسانی رها گشتن، شرط رسیدن به آرامش حیات است. سعادت نه به داشتن مال است و نی مقام و نه شهرت است و نه نام نه مرغ آشیانِ قدس است نه خضرِ سرچشمۀ آبِ حیات نه از وجود آدمی بیرون است و نه گنجی نهفته در کوه و دشت و هامون، خودت را بشناس و رمزِ سعادت را در خویش جستجو کن. صابر کرمانی برچسبها: نثر [ چهارشنبه 1390/02/28 ] [ 6:8 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
یاصابر بحق یا ودود
یک رشته از آن زلـف چـــــو زنـــار گشودند صــد عقــــده ز کـار دل مـــا بـــاز نـمـودند مردان صفــــا پیشه و رنــــدان خــرابــــات از جســم بسـی کـاستـه بـــر روح فزودند دلبـــــاختـگـان بـــا خـم چـــوگـــان محبت گــــوی عـمـل از ســــاحـت آفــاق ربـودند سجــاده و تسبیح فکـندند به یک ســوی شعر و غزل و نغمه مستـــــانه ســرودند شـد صیقلی و پــــاک دل اهــــل ریـاضت ز آینـه دل زنـگ غــــــم و کیـنــه زدودنــد گــه در ره عقـلـند و گهی مـحــو جنـونـد سر گشته و دیوانـه دل غیب و شهودند مــردان ره عشــق گـذشتنـد ز هستی چون قطره صفت غــرقه دریــای وجودند صـابــر بســـرا پـرده دل اهل کـرامـات مستند که در ذکـــــر خـــداوند ودودنـد
التماس دعا برچسبها: غزليات [ یکشنبه 1390/02/25 ] [ 3:29 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
احساس میکنم که بسی خسته گشتهام ایــن خستگیِ روح و تــن و جـــان مـــن بــود با همۀ خستگی باز هم سعی میکنم که دیوِ یأس و اهریمنِ ناامیدی مرا از پای درنیاورند می کوشم که خاطراتِ تلخ گذشته را فراموش کنم و هر لغزش و اشتباهی را از خود برانم تا زنده ایم باید زندگی کرد، مایۀ آرامشِ دیگران بود بارِ رنجی از دوشِ آنان برداشت نه هر لحظه رنجی بر رنجهای خود و آشنایان افزود. در تذکره الاولیاء شرحِ حال شیخ ابولحسن خِرقانی (نقل است که شیخ بوسعید و شیخ ابوالحسن خواستند که بسط آن یک بدین درآیند و قبض آن یک بدان شود یکدیگر را در بَر گرفتند هر دو صفت نقل افتاد. شیخ ابوسعید آن شب تا روز سر به زانو نهاده بود و میگفت و میگریست و شیخ ابوالحسن همه شب نعره همی زد و رقص همی کرد چون روز شد شیخ ابوالحسن باز آمد و گفت: ای شیخ اندوه به من بازده که ما را با آن اندوهِ خود خوشتر است) آری اگر اندوه و قبض و غم نباشد اثری به وجود نمی آید و نوایی از دل برنمیخیزد و شعله هایی در خرمنِ جانی شراره نمی افکند. ای دل غم آشنای تو شد، دست از او مدار هــر دم نمیشــود به کسی آشنــا شدن صابر کرمانی 5/1/1344 برچسبها: نثر [ پنجشنبه 1390/02/22 ] [ 17:22 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
ساقیا از مکرمت امشب مرا سرمست کن خسته گشتم، خسته تر از پیشتر رحمی نما (صابر کرمانی) ساقی کیست؟ آنکه که نشئه مستیش در ذراتِ روح و جانِ هستی جهان و جهانیان است. میخانه کجاست؟ قربِ وصال او و بزمِ معرفت و جلال و عرصۀ حُسن جمال او ... او کیست؟ من عاجزم ز گفتن و خلق از شنیدنش پیمانه نو شان از دمِ صبحِ ازل تا پایانِ شامِ ابد از آن مِی مینوشید و سرمت و خرابند. بیخبران را راهی به آن عالمِ عشقِ حقیقی و جهانِ بیخودی نیست. هر که لبی تر کرد از آن باده تا روزِ قیامت به هوش نیاید: من لبی تر کرده ام از بادۀ جانسوز عشق بی جهت مجنونِ عشق و مست و شیدا نیستم صابر کرمانی 17/4/1345 برچسبها: نثر [ سه شنبه 1390/02/20 ] [ 22:30 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] | ||
