| تبليغات | X |
|
| ||
|
سخن روز |
بنام خدا تا زبان باز نِمودم بتکلُم شب و روز نام نامـیِ علی ورد زبانـــم باشــد (صابر کرمانی)
در نهاد هر ایرانی و شیعه پاک نهادی مهر و محبت علی ابن ابیطالب(ع) و خاندانش با شیر اندرون شده و با جان هم بدر نرود این دوستی معنوی و روحانی در بعضی جنبهٔ غلو آمیزی بخود گرفته که گفتهاند در مذهب عارفان آگاه الله علی، علی است الله و لب تشنگان دریای فیض و معرفت و عنایتش لب بسخن گشوده و سرودهاند. ای مصـحـف آیات الهـــی رویت وی سلسلهٔ اهـل ولایت مـویت سرچشمهٔ زندگی لب دلجـویت محــراب نماز عــارفــان ابــرویت (دوانی) فیلسوف و دانشمند و حکیم بزرگ ایران بوعلی سینا سروده: تا باده عـشـــق در قـــدح ریختهاند و نـدر پی عشق عاشق انگیختهاند با جان و روان بـوعلی مهـــــر علی چون شیـــر و شکــر بهم آمیختهاند در جائی دیگر لطیفهٔ بکار برده دماغ و ابرو و چشم را نام علی خوانده: بــر صفحه چهــره با خط لــم یزلی معکوس نوشته است نام دو علی یک لام دو عین با دو یای معـکوس از حاجب و عین و انف با خط جلی عرفا و شعرا و حکمای الهی و متفکرین درباره آن مرد بزرگ جهان حقیقت و عرفان و معنویت به نظم و نثر بقدر همت خود ابراز ارادت و مهرورزی کردهاند اشعاری که در این کتاب است شرح آرزومندی دلهای مشتاقان آستان قدس عشق اوست. از مـَــرحَمت علی قلنـدر شـدهام بَـر درگه دولتش سکندر شدهام دست طلبم بدامن رحمت اوست در بحـــر کرامتش شناور شدهام آبان 1343 حسین حماسیان (صابر کرمانی) مدح علی (علیه السلام) انتشارات رجبی نوبت چاپ پنجم آن به سال 1381 و با تیراژ بیست هزار به چاپ رسیده است.
برچسبها: آثار چاپ شده استاد [ جمعه 1390/04/31 ] [ 0:7 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
آمـــده بـــود یــار مـن، شور جنون به پا کنم جلـــوه نمـــود چهــرهاش هستی خود فدا کنم نهنـگ بحـــر حیــــرتم، تحیــــرم فــــزون بود میــان بحـــر، روز و شب چــو ماهیان شنا کنم روان شــــود روان من، ز خــاکدان به آسمان نـــوای عشــق را بیـــان به نغمـــه و نـــوا کنم سبوی بـاده را کشم به دوش خویش کامجو ز شــور و مستی و جنـون چو ترک ماسوا کنم خـدا خـدا کنـــم کـه من رهــا شوم ز قید تن که بـا زبــان و بی زبـــان خــدای را صـــدا کنم ز آب و خاک و هر گیاه، ز هر درخت و بوتهها شنیـــدهام نـــدای حــق که تــرک مـاجرا کنم بگــو به اهل معـــرفت که یـار میشود عیان نظر به حسن روی او به صبح و هر مساء کنم بــریختی سرشک من به روی چهرهام ز غم رهـــا شــوم ز خویشتن که خـویش را فنا کنم چون عندلیب خوش نوا، نوای عشق سر دهم امیــن عشق صابــرم که روز و شب دعــا کنم
برچسبها: غزليات [ سه شنبه 1390/04/28 ] [ 23:49 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
مونس قلب و روح و جان حضرت صاحب الزمان حـــاکـــم روح و هـــم روان حضـــرت صـاحب الزمان فــروغ حسن روی او شعشعهی وجــود و جان آمــر امـــــــر در جهـــان، حضــــرت صـــاحب الزمان فـیـض رســان عـالمـی بــود امــام انس و جان قـــــــدرت او بود عیــــان حضـــــــرت صاحب الزمان مــظهـــــــر ذات کـبــــریـــا، رهبــــر راه اولیــــا هم به عیـان و هـــم نهـــان حضـــرت صاحب الزمان مـتـصــل ولای او پـــاک دلــسـت و بــــیریــــا جلـــوهنـمـــا به هـــر زمــان حضــرت صاحب الزمان فــــروغ جـــاودانــهاش در آسمــان و در زمیــن ولای او بـــه از جـنــــــان حضـــرت صـــاحب الزمان ســـر بگــــذار صــــابـــرا ز صـــدق دل بپـای او هست ولی رازدان حضـــرت صـــاحب الـــزمان
برچسبها: غزليات [ شنبه 1390/04/25 ] [ 20:35 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
حضرت مهــدی امــام انس و جــان رهنمـــای راه دیــــن، سلطـان جان اولیـــــــا را پـیـشـــــوای دلنــــــواز اصـــل ایمـــان، اصـــل ایقــان و نماز مادرش نــرجس، پـدر باشد حسن رهبــــر دیـــن، آن امــــام ممتــحــن لیــلِ جمــعه نیمـه شعبان رسیـــد آفتــاب طلعتــش گـشتـی پـــدیــــد ســــال تـــاریخ ولادت ســـالِ (نور) نــورِ نــــــورِ عــــارفــــان پُــــر سرور در روایــت ســــالِ (نهـــر) معـرفت باشـــد ای روشنـــدل نیکــــو صفت روی او تــابنده چون قـــرص قمــــر بحـــر عـــدل و فضل و عرفان را گهر ســـــــرور اهـــل یقیـــن نــورِ روان مــرکز توحید حــــق، قطب زمــــــان پـــــرچــــم انـــا فتــحنـا را بـدست دارد آن آئـــیــــــنــــــۀ روز الـــــست نـــام او نـــــام نبــــی مـسلــمیـن کنــیــه اش بــاشـد ابوالقاسم یقین حجة الله باشـد و هم هادی است منتظر، قائم، خلف هم مهدی است صـــالح او بــاشــد ابــاصالح بـــدان پـــرتــــو غیـب از جمــــال او عیـــان عشـــق دل از جــلـــوۀ دیـــــدار او شـــور جـــان از آن نــرگس بیمار او دستـگیــــر خــستــــه بیــچـاره ای رهـنـمـــــــــای راه هــــــر آواره ای دردمنــــدان را دوا، جـــــان را عـلاج جسـم و جانِ مستمندان را عــلاج از دم جــان بخـش او دل زنـــده ایم نــور ایمـــان داشتـــه پـــاینــده ایم مِـهــــر او ســـرمـــایــۀ دلهــای پاک جــان ز حســن تـابنــاکـش، تابناک جان فـــدای او کــه جــــانِ جان بود مظهــــر تـــابنـــدۀ یــــــزدان بــــود غیـب صغـــری و کـبــــری داشتـــه بهــرِ خـاصـان فیـض عظمی داشته عـالم از عـدلش شود پُر، بی گمان پیشــــوای شیـعیــــان و عـــــارفان این فلک، این مهر، این ناهید و ماه بـــر وجــــود فیـــض بخـــش او گواه صــابــــر کــــرمانی شیـــرین کلام مدح و وصلش را بگوید صبح و شام
برچسبها: مثنوی [ پنجشنبه 1390/04/23 ] [ 20:31 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
صاحب الامـــر به مـــا فیض فراوان بخشد جلـــوه بـاطنــی و قـــدرت ایـمـــان بخشد رخ بـــرافـــروخته تــا دل بـرد از پیر و جوان حسن رویش اثری در دل و در جان بخشد دوظهـور است وجــودی و جهانی بیشک عـــالـــم علــم یقین، پـــرتـو ایقان بخشد طایــــر فکــــــر، به هــــر سو طیرانی دارد بال و پـــر بـاز کنــد، گـــوهر عرفان بخشد محفل پاکدلان رشک بهشت است و جنان تــابــش عشـــق تـجلـی فـــروزان بخشد مهــدی و هــادی دیـن رهبـر ایمـان و یقین مطلـع چهـــرهی او نـــور درخشان بخشد حق به ما صبر جمیل از کـرمش داده عیان تا که اجـــر دو جهــان عـزت دوران بخشد صابـــرا زنـــده دل و نغمه ســــرا بـایــد بود طاقت و تاب و تـوان حضرت سبحان بخشد
برچسبها: غزليات [ پنجشنبه 1390/04/23 ] [ 3:0 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
ولــی حضــرت حــق مهـدی صـاحب زمــان آیـد نشـان از بینشــان از عــالم غیب و نهـان آید نبی خوی و علی صولت ز زهرا عفت و عصمت حسن صبر و حسین آیت امام انس و جان آید ز سجــاد او نشــان دارد ز بــاقــر نــور جان دارد ز صــــادق صــد بیــان دارد ولــی والیــــان آید ز کاظـم علـم و عــرفانش، رضــا رضوان ایمانش تـقی و نـقی خــوانش ز ذات حـــق نشان آید پــدر آن عسکــری باشـد که هیـبت را از او دارد بـــرای خلــق عـــالــم رهنمــائی مهــربان آید دهــد آب حیــات مـعــرفت مـــا را لـب لعــلــش امیـــر ملک معنـی، میـر تقـوی، جان جان آید صــراط المـستقیم دیــن حــق را رهبــر و مولی جهــانی حکمت و عــرفـــان ولـی راز دان آید بیــاید خاشـع و خاضـع، جهان در تحت فرمانش روان در امــــر او باشــد کــه آن اصل روان آید جمــال عــالــم آرایـش بـــود آئیــنـهی سبحــان امیـــر و آمــــر و فــرمــانــروای حــق بیان آید ســریــــر معــرفت را شهــریــار و ســـرور و والا فـــروزان مهـــر رخشــان دل پیــر و جـوان آید ملائک در رکـابش فـوج فـوج آینـد و حق حق گـو که عیسی پیـــرو او بـاشـــد و از آسمان آید جلال و قــدر او بـیحــد بــود او صــاحب قــدرت ولی الله اعــظــم قبــلـهگــاه مـــومنـــــان آید جلالـــش از جــلال ذوالـجـلال و حــاکم مـطـلـق وجـــودش منبع فیــض و کـرامت، حکمران آید دمـــادم صـــابــر کـــرمانی شــوریده ســر گویـد یـقیــن دارم که سلـطــان ولای دل عیـــــان آیـد
برچسبها: غزليات [ سه شنبه 1390/04/21 ] [ 3:0 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
یار مسیحا بیا عزیز دلها بیا مونس جانها بیا خسته روانیم ما رهبـر و مولا بیا شاهد زیبا بیا، ماه دل آرا بیا، دلشـدگانیم ما ای شه ملک وجـود، خصم زبون غم فزود، بـروی ماهت درود کسی مثالت نبود، بخوان مغنی سرود، سوختـه جـانیــم ما بیـا بیـا جــان مــا، مطلع ایـمــان مــا، جـــوهــر عـــرفــان ما چــاره و درمــان مــا، قلــزم احســان مــا، غمـــزدگانیــم بیا حسـن دل آرای تــو، قــامـت رعنــای تـو، چهرهی زیبــای تو زلف سمنســای تــو، قـــرار مـا را ربــود، نــاله کنــانیــم ما مهــر رخت جلوهگر، ای شه صـاحب نظـر، فــروغ آن در بصر منتظــران ســر به ســر، ز هجــر تـو خـونجگر، بس نگرانیم ما صـاحب عصر و زمان، رهبر پیر و جوان، بهشت عدن و جنان فــروغ رویت عیـان، گاه عیــان گــه نهـــان، منتظــرانیـــم ما مهدی دوران توئی، سـرور خوبان توئی، نور دل و جان توئی دلیل و بـرهان توئی، مظهـر سبحان توئی، مژده رسانیم ما صابـر شیرین سخن، بـدام رنج و محن، غمزده و خسته تن گفت تـوئی یـار مـن، امــام عصــر و زَ مَن، خسته روانیم ما
برچسبها: غزليات [ یکشنبه 1390/04/19 ] [ 23:1 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
با چشـم دل امــام زمــان را نظــر نما از این بساط زهــد فـــروشـان حذر نما مـانـنـد آفتـاب درخشـان جمال اوست با معــرفت به حسن جمـالش نظر نما فیاض فیض باشـد و بحـر عطـا و جـود دامــان جــان ز مــرحمتش پــر گهر نما در هـر سحـر مـراقـب دیـدار یـار بـاش شــام فــراق را ز وصــالش سحـــر نما در بـین خلـق بـاشـد و مائیم غافلان خود را رها ز وسوسهی خیر و شر نما تقــوی تــرا به عـالــم بالا دهـد عروج گـــر متقی شــدی تو به بالا سفر نما دارالامان عشق مکانی مقدس است آنجــا ز صـدق و معــرفت دل مقـر نما صـابــر دم از ولای امـــام زمــان زنــد
اشعــار نغــز دلکــش او را ز بــر نمــا
برچسبها: گذری بر دیوان صابر کرمانی [ یکشنبه 1390/04/19 ] [ 0:58 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
به نام خدا شعر من سوز دل سوختهٔ زار من است شعــر مــن پـرتـو تابندهٔ افکـار من است
شعرای فارسی زبان، شعر زیاد سرودهاند و شاعر و نویسنده بسیار بوده، ولیکن شعری که از دل برخیزد و بیان کنندهٔ احساس و عیان کنندهٔ حالات درونی و نشان دهندهٔ هیجان روحی و فکری شاعر باشد، زیاد نیست. تار و پود شعر باید شور و شوق و ذوق و عشق و محبت و عاطفه و وجدان و نوعدوستی و التهاب ضمیر و انقلاب باطن و تراوشات اندیشهای بزرگ و فکری عالی باشد، که انسان را در عالم دوراندیشی و صفا و حقیقت سیر دهد و لحظاتی دل را از جهان پر وحشت مادّیات دور نماید. ((کارلیل)) نویسندهٔ مشهور انگلیسی که در قرن 19 میلادی میزیسته، میگوید: نبی و شاعر قرابتی به هم نزدیک دارند و هر دو ناظر به سیر ملکوت اشیاء و حقیقت کائنات میباشند. آنها با هم اتحاد دارند و فرقی که در میان این دو موجود است؛ نبیّ، حقیقت مزبور را از نظر خیر و شر و صلاح و فساد فرا گرفته و شاعر، جنبهٔ حسن و جمال را منظور قرار داده است. نبیّ، ما را در اعمال و رفتار رهبری میکند و شاعر احساسات و عواطف را بر میانگیزد و عالم عشق و محبت را آباد میسازد. ((افلاطون)) گفته: شاعر نمایندهٔ خداست، که به زبان وی با آدمیان سخن میگوید. از ((سیسرون)) است که میگوید: شعر ارمغانی است که خدا آن را برای مردم زمین هدیه فرستاده است.
شرارههای جوانی فـــروغ جان من است اثر ز قلب پریشان خون فشان من است ز شعـــر نغــز روانــم، روان شـــود روشن کلام نغــز دل و شعـلـهٔ روان مــن است جمـــال عشـــق منّـــور نمـــوده جانـم را فــروغ خاطــر تابان و نـور جان من است به بزم عشــق گـــرفتم مکان و دلشـادم مقام امـن امان، کوی آشیان من است در آسمـــان هنـــر جلـوهگــر چــو ناهیدم جمال بخت فروزان در آسمان من است سرود ((صابر کرمانی))ست نغمهٔ عشق زنـد تــرانه که این شیوهٔ بیان من است صابر کرمانی
شعر و روان از شعـــر، روان و جـــان تـــو شاد شـود مـــرغ دلــت از بنـــد غــم آزاد شود سرچشمهٔ شعر، از شعور است، بدان! شـاعـــر ز نــوای عشق فریاد شود تا حال راجع به هنر و شعر، از روی اختلاف سلیقه و اندیشه موافقت و مخالفت زیاد شده است و این رشته سر دراز دارد. اکنون که مجموعهٔ حاضر، با بازنگری کامل و اضافات بسیار نسبت به چاپ قبلی منتشر میگردد، امید است مورد پسند دوستداران شعر و ادب قرار گیرد. صابر کرمانی
برچسبها: آثار چاپ شده استاد [ جمعه 1390/04/17 ] [ 17:15 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
گــوئــیــا قــبـل از تــــولــــــد آشنـــایـم بـــودهای مـه لقـــا دلـــدار، یار دلــربــایــم بودهای آشنـــا بـا هــــر کــه گشتــم بــاز بــودی در دلـم ز ابتــدای آشنــائی هـــم نــوایم بودهای گـــر به خلـــوت بـــودهام در خلــوتم بــودی مقیم گر به جلوت بودهام شیرین ادایم بودهای خواندهام در چشم مستت راز عشق و درس مهر استـــاد مکتـب مهــــر و وفــایـم بودهای وسعت انــــدیـشـــهام بــــود از صفـــای بـاطنـت جلـــوهی جــان و روان بـا صفایم بودهای در سکــوتی مطلــق از عشقت فـــرو رفتم مدام ابـتــدای عشق جــان و انتهــایم بودهای صــابــر کـــرمــانی دلــــداده و شـــوریـــــدهام شعــر شیــوای مـن و شــور و نـــوایم بودهای
برچسبها: غزليات [ پنجشنبه 1390/04/16 ] [ 3:52 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
هلال ماه شعبان شد عیان، دلها منّور شد مشامِ جان ز عطر معنوی هر دم معطّر شد به شعبان المعظّم چار مولود مبارک بین حسین ابن علی، آینه دار حّیِ داور شد به روز سوم شعبان قدم بنهاد در عالم به سال چارم هجری، جهان پُر عِطر و عنبر شد به روز چارم شعبان، زِ هجرت بیست و شش بودی که عباسِ دلاور، جلوه گر چون ماه انور شد به روز پنجم شعبان، علی، سجاد، جانِ جان به سال سی و هشت از روی او عالم منوّر شد به روز پانزده از ماه شعبان، حجتِ قائم بیامد در جهان، سلطان خوبان، داد گستر شد به گوش هوش آمد این ندا از مهدی دوران عدد تاریخ، سال اطهرم، جانم مطهر شد پدر باشد حسن آن مادر والای او نرجس گلستان محبت عطر گین از مشک اذفر شد به شادی کوش و با وجد و طرب با عزت و تقوی که در دل چهره رخشانِِ مهرِ جان، مصوّر شد ز نورِ دل صفای باطن ار داری، نما شادی غنی بالذات حق باشد، گدای او توانگر شد در این ویرانسرای عالم پر وحشت و فانی صفای خاطر از دیدار آن جانان، میسّر شد نه گنج و سیم و زر جویم، رهِ اهل ولا پویم که دامان دل از دّر حقیقت، پُر زِِ گوهر شد سحر بی پرده حسن یار ما بودی تماشایی ظفر آمد ز غیبِ شرقِ جان و دل مظفر شد بنوش از چشمه سار معرفت تا زنده دل گردی خوشا آنکس زِ خضر معنوی نوشش مقدّر شد نبوت با ولایت گر نبودی، کی جهان بودی؟ خوشا آنکس که عمری رهرو راهِ پیمبر شد از این رازِ زمین و آسمان، غافل بُدن تا کی؟ برای ما فروغ باطن و ایمان مکرر شد هدایت از خدا باشد، نگردد سنگ، لعل و دُر به هر شئی بُوَد اندازه ای، امرش مقرر شد زِ صابر سنجش شعر و ادب اکنون نکو باشد که در نظم و سخن، خوش نغمه پرداز و سخنور شد
برچسبها: غزليات [ دوشنبه 1390/04/13 ] [ 2:47 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
مشکلم کم کم ز لطف دوست آسان میشود سیـــنهٔ مــن مخــزنِ اســرارِ عرفان میشود چـــون که شـــد ذِکــــر دل مـــن آیـــه اللهُ نور از فـروغ عشق جـــانم نـــور بـــاران میشود هست مشکــوةِ روانــم روشن از انـوار عشق دل زِ نـــورِ عــالــم آرایش، فــــروزان میشود زیت باشـــد ذکـــرِ غیــب و آن شَجر پیوندِ فکر خاطــــرم تـابنـــده از انـــــوارِ ایمـان میشود پرتو غیبی است نی شرقی و نی غــربی بود خانــهٔ دل عــرشِ غیبِ نـــور یــزدان میشود هـــر که شـــد واقف به اســرار و رموز معرفت بیخـود و بیخویشتن سر در گریبان میشود روشنـــی بـخش وجـــــودم مِهــــر روی او بود در سپهـرِ جان و دل رخشان و تابان میشود صابـــرا خـامــــوش بـاش و لب ببــند از گفتگو روشـــن از عکس رخـش، آئینهٔ جان میشود
برچسبها: غزليات [ شنبه 1390/04/11 ] [ 15:24 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
مـهــر سپهــر خـاطــر خوبان محمد است مــاه وجـــود و نـور دل و جان محمد است مــــــرات ذات پـــاک خــداونــد ذوالـجـلال ختــم رســل تـجلی سبحـان محمد است مـعــراج او در انـفـس و آفـاق بــوده است از بی نشان محض نشان آن محمد است فیضش به کـائنـات رسـد فیض مطلقست دریای جــود و منـبع احسـان محمد است عــالـــم طفیــل هـستی او بـــوده در ازل فــوق تمـــام عــالــم امکـان محمد است توحیـد و علـم و مـعـرفت و حکـمت و ادب در مـکتـب کمـــال فــــروزان محمد است صابر نوای هر غـزلت مدح مصطفی است بیشک و ریب مونس جانان محمد است
برچسبها: غزليات [ پنجشنبه 1390/04/09 ] [ 0:7 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] | ||
