تبليغاتX
صابر كرماني
سخن روز

پيوندهای روزانه

دلم به سینه طپـد یارِ لنـــواز کجــاست       انیس جان و دلم پرده دارِ راز کجاست

ز قــامت تـــو قیــامت بعــالـم است بپا        مگـــو قیـــامتِ دادارِ کـارساز کجاست

جــــز ادعـــا نشنیــدم ز عارف و عامی        به راهِ مهـــر و وفــا رندِ پاکباز کجاست

هـــزار عقده بـــدل دارم و خموشم من        فروغ عشق نهان آنخدای ناز کجاست

بپای دوست نهادم سر و سپــردم جان        کسیکه درک کنــد شیوۀ نیاز کجاست

ز داغِ عشق شـــدم صابـــر و ز خــود رستم

دلی که سوخت از این داغ جانگداز کجاست


برچسب‌ها: غزليات
[ جمعه 1390/07/29 ] [ 22:33 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]

من یقینم شــــد که بایـــد گــــوشه‌ای تنها بسوزم

شمـــع‌وش در کنـــجِ غــم از صدمۀ تــــن‌ها بسوزم

قطع شــــد امیـــدِ من زیـــن مــردمانِ سُست‌عنصر

ســـر بَـــرَم در جیبِ فکرت، با دلی شیــــدا بسوزم

روز و شب در بزمِ میخــــواران و رنــــدان باده‌ نوشم

بادۀ مــن خــونِ دل شــد، ز آتش ســـــــودا بسوزم

بسکه کردم شکوه از احساس خود خاموش گشتم

بعــــد از این چـــون لاله‌ای در دامــــنِ صحرا بسوزم

بحــــرِ مــــوّاجِ بلا، کشتی جــــان را غــــرقــه سازد

در میــــانِ وحشت و طــــوفان ایـــن دریـــــا بسوزم

مُشک و پشک و گوهر و خرمهره یکسان شد برایت

لب ببنـــدم از سخــن ســـاکت شــوم، گویا بسوزم

شمعِ رُخ افــــــروختی در بـــــزمِ جــان و خــــانۀ دل

تا که چـــــون پـــــــروانۀ دلــــداده بی‌پــــروا بسوزم

مُهـــــرِ رســـوائی عشقت خورده بــــر پیشانی من

تا مـــــن غمــــدیــــدة دیـــــوانه‌دل رســــوا بسوزم

خاطــــراتِ زنــــدگی غــــم می‌فـــــزاید بــر غمِ من

در شــــــرارِ غصـــه و انـــــدوه ســـــر تــا پا بسوزم

صـــــابــــرا شــاید رســد روزی که همـدردی بیابی

حالیـــــا بــایـــــد بگــــــوئی یکــــه و تنهــــا بسوزم


برچسب‌ها: غزليات
[ سه شنبه 1390/07/26 ] [ 17:0 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]

عاشـــق یارم و از جـان و جهــــان بی‌خبرم      محــــوِ دیــــدارم و از کــون و مکان بی‌خبرم

جذبه ی روح مـــــرا جـانبِ افــــلاک کشیــد     چونکه مجـــذوب شدم از دو جهان بی‌خبرم

خلق سـرگرم غم سود و زیـان می بــاشند     مستِ مستــم ز غـــم سود و زیان بی‌خبرم

دست تقـــدیــر مــــرا جـانب جــانانه کشید     از تـمنــــــای دل پــیـــــر و جــــوان بی‌خبرم

منکه در خویش فـــرو رفته و می‌بـاشم گم      از ســــرا پــــــرده ی اســـرار نهان بی‌خبرم

بخت اگر یار شود رخت کشم جانب دوست     منکه از روضه ی رضـــوان و جنـــان بی‌خبرم

مــولوی‌وار روم همـــره شمس‌الحق عشق     بی‌خود از خویشم و از شور و فغان بی‌خبرم

صـــابـــرم از همه جا رانـده و درمانده شدم

چه کنـــم از کــــرم، پیـــــر مغـــان بی‌خبرم


برچسب‌ها: غزليات
[ جمعه 1390/07/22 ] [ 10:31 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]

بلای جـــان و غــــمِ دل ز آشنـــائـــی بـــود      جهنمی که شرر زد به جان، جدائی بود

اگـــر ز ِ کــوی غمش ره نبــــرده ام جـــائی      ز ِناتـــوانی جسم و شکسته پــائی بود

ربـــود دل ز ِ مـــن و فتنــه ­گــــر، بلائی بود       طــــریقِ دلبــــرِ عیــــار، دلـــربـــائی بود

چه رنجها که کشیــدم ز ِ شور و احساسم       نصیب و قسمتِ مــن درد و بینـوائی بود

ز ِنــورِ عشـق گــریـزان شدست زاهدِ شهر       بــلا و آفتِ خفــــاش، روشنـــائــــی بود

شدی چو عاشق و بی­دل، وفا ز ِ یار مجوی       همیشه شیـــوۀ آن یـــار بی­وفــائی بود

سخنـــوری نبــــود کار هــــر سخنــگـــوئی

کلام و گــفتــــۀ صـــابـــر ز ِ ژاژ­خـــائی بــود


برچسب‌ها: غزليات
[ سه شنبه 1390/07/19 ] [ 17:0 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]

براي حافظ زمان مفهومي ندارد. زمان تولد شعر او، زندگاني ابدي او، زمان شهرت روزافزون جهاني اوست.

ما را چه کار پدرش تويسرکاني بوده يا مادرش شيرازي، در سال 726 هجري قمري در شهر شيراز بدنيا آمده و پس از شصت و پنج سال زندگي پرماجرا رخت از جهان فنا به دار بقا کشيده، جمله "خاک مصلي" در عدد ابجدي 791 تاريخ وفاتش شده و يا بتحقيق بعضي از محققين 792 بوده،،، حافظ، حافظ جاوداني است.

نامش "محمد" است و لقبش شمس الدين. اين نام و نشان زندگي جسماني اوست. حافظ عارف معارف الهي و حافظ قران است. دانشمندي است بزرگ و حکيمي دانا، شاعري توانا، ابرمردي سترگ از بي همدمي مينالد و ميگويد:

سينه مالامال درد است اي دريغا مرهمي

دل ز تنهـــايي بجــان آمـد خدا را همدمي

 

اشعارش سوز و گداز است، کلامش راز و نياز

 

طــــراز پيرهن زرکشم مبيـن چـــون شمع

که ســوزهاست نهاني درون پيــــرهنــــم

 

غزليات حافظ زبده ندارد، همه شيرين است و دلکش  و مليح است و روحنواز.

نواي حافظ ملکوتي است.کلامش کلام دل و بيانش بيان احساسي عميق و عارفانه.

 

شعـــــر حافظ در زمـــان آدم انـدر باغ خلد

دفتــــر نســــرين و گل را زينـت اوراق بود

 

حافظ به طرز انديشه و شعر و کلام و عرفانش اعتقاد دارد و خوش مي‌سرايد:

 

صبحدم از عرش مي آمد خروشی، عقل گفت

قــدسيان گویی که شعر حافظ از بر مي‌کنــند

 

براي دوستداران شعر شيواي حافظ غزلياتي انتخاب شده تا در هر حال از آن اشعار عرفاني که سراسر ذوق است و شوق و عرفان و حکمت و آيه و حديث بهره‌مند شوند چنانکه خود فرموده:

 

صبح‌خيزي و سلامت طلبي چون حافظ

هــر چه کردم همه از دولت قرآن کردم

 

با خواندن غزلي از حافظ مي‌توان لحظاتي از زندگي پردردسر مادي به عالم آرامش بخش معنوي سير کنند و به آسايش رواني نزديکتر رسند.

در آسمان چه عجب گر بگفته حافظ

ســرود زهــره برقص آورد مسيحا را


برچسب‌ها: آثار چاپ شده استاد
[ یکشنبه 1390/07/17 ] [ 22:35 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]

چه کنم گـــوشه تنهــا همـــه شب سوخته ام      با دل والـه و شیـــدا همه شب سوخته ام

در همه شهـــر به بــدنامی مــن نیست کسی     هر نفس با دل رسوا همه شب سوخته ام

واعـــظ از تـــــرس جهنـــم نهــــراســـد دل من      فـارغ از وحشت فردا همه شب سوخته ام

ثـــــروت و عـــــــزت دنیـــا به شمــــا ارزانـــــی     راحت از غصه ی دنیا همه شب سوخته ام

خـــم گیســوی بتان سلسله ی پـای دل است     واله و سلسله بــر پا همه شب سوخته ام

هستی ام دستخوش رنج و حوادث شده است     همـــدم ساغـر صهبا همه شب سوخته ام

صـــابــــرم از همه جـــا رانـــده و درمـانده شدم

کنــج تنهـــائی و تنهـــا همــه شب ســوخته ام


برچسب‌ها: غزليات
[ سه شنبه 1390/07/05 ] [ 23:27 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي
ايـن كشتــه‌ي احـساس و بـلا را نشناسي
بازيــچـه‌ي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم
ديـــوانـــه‌ي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي
از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقه‌ي خون است
دلســوختـــه‌ي عشـق خـــدا را نشناسي
آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم
ايـن دلــشــده‌ي بـــي‌سرو پا را نشناسي
كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست
غـــم‌پـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي
من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم
ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي
افسون شده‌ٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم
سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي
ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس
ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي
مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم
آواره‌ي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي
شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم
دلـــداده‌ي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي
از خـويش بُـــريدم چو شدم واله‌ي عشقت
آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي

صابر کرمانی
امکانات وب





Powered by WebGozar

فروش بک لینک طراحی سایت