تبليغاتX
صابر كرماني
سخن روز

پيوندهای روزانه

بُلبلِ بستـــانِ عشقم مـی‌روم شاید نیایم      محـو و سرگردانِ عشقم می‌روم شاید نیایم

داغهــا دارم به سینه از غم و رنج جـــدائی     بی سر وسامانِ عشقم می‌روم شاید نیایم

بارِ خاطـــر بـــوده‌ام من سالها در خاطـرِ تو       والــه و حیـــرانِ عشقم می‌روم شاید نیایم

با همــــه ناآشنــــائی آشنـــای راز بـــودم       در غمِ ســـوزانِ عشقم می‌روم شاید نیایم

در جهانِ بی‌نشانی سالها سرگشته بودم       گوش بــر فرمانِ عشقم می‌روم شاید نیایم

مـــی‌زنم فریاد و افغان بسته‌ام بارِ سفر را        بر ســـــرِ پیمانِ عشقم می‌روم شاید نیایم

صابرم از خود رمیدم تا به آن جانان رسیدم

حالیا پژمانِ عشقم می‌روم شـــاید نیـــایم


برچسب‌ها: غزليات
[ جمعه 1390/11/28 ] [ 10:0 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]

منكه در بندِ  غم عشق تــــو ديـوانه شدم       مات و حيــــران همه جا شهره و افسانه شدم

غــــم نـــديم دل و انــــدوه هــــوادارم شد       زيــــرِ زنجيــــرِ جنــــون والـــه و ديــــوانه شدم

شمعِ رُخ يار برافروخت به بـزمِ دل و جـــان        ســــوختم ز آتشِ ســــوزنده و پــــروانه شدم

دردِسـر داشت بسي عقل رهــايش كردم        جـــان‌نثــارِ رهِ آن مــــونسِ جـــانــــانـــه شدم

مرغِ دل در قفسِ سينه به تنگ آمده است        بال و پـــر بسته گـــرفتــار به غمخـــانه شدم

آرزو نيست مرا، ليك چه گـــويم همه شب        بي‌خود از سوزِ دلِ خـــويش به كاشانه شدم

جسمِ من آب شــد و روح و روانم فـــرسود        عشق زد شعله به جان از همه بيگانه شدم

صابرم داغِ دلم تازه شـــد از ديــدنِ دوست

چه كنـــم سوخته‌دل همــدمِ پيمانه شدم


برچسب‌ها: غزليات
[ یکشنبه 1390/11/23 ] [ 20:35 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]
هنـــوز عمــق وجـــودم ز غصـه نالان است

هنــوز آتــش هجرش به سیـنه پنهان است

چگــونه محـــو و فرامــوش میشــود . هرگز

که نیمه شب ز فراقش دو دیده گریان است

تـو خـود گـواه مــن وعـشـق و نامــرادیــهــا

دلیــل خستــگی ام این زمان فــراوان است

به زلــف و باد . نظـــر کن مـگــر شـوی آگه

چگـــونه خـــاطر من درهـم و پریشان است

به میکــده اثــری نیــست از مـی وســاقی

خمــوش باش که این دور. دور حرمان است

چـــرا چـــرا زنـــم از درد پـاســخی نــبــــود

خــــداخــدا ســخن این وجـــود پـژمان است

بخــلــوت دل خــــود آه میـــکشــم .هیــهـات

چــگـونه رفـت ز دسـتم که عقل حیران است

امیــد و عشــق و مــراد و خـــدای من بودی

به نزد من سخنش چون کلام سـبحان است

چـــرا؟ کـه وصــل بحـــق صــابــر زمان بودی

هــما همــیشه بیــادش چنین غزلخوان است

در شب چهارمین سال در گذشت جناب صابر کرمانی سروده شد


برچسب‌ها: مطالب پراكنده
[ دوشنبه 1390/11/17 ] [ 15:47 ] [ اهل نیاز ]



.....

صابر صفا کیشم

    اهل راز و درویشـم

        جز به حق نیندیشم

             لااله الاهـــــــــــــو



برچسب‌ها: مطالب پراكنده
[ یکشنبه 1390/11/09 ] [ 1:9 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
پنجشنبه سال حضرت استاد است به یادبود وبزرگداشت آن  فرزانه ساعت ۱۱ در مزار او خواهیم بود


برچسب‌ها: مطالب پراكنده
[ شنبه 1390/11/08 ] [ 17:42 ] [ اهل نیاز ]

شـاخِ بی بـَـــرگـــم زِ تـاراجِ خزان آســـوده ام       بی ثمــر گشتم زِ سنگِ کودکان آسوده ام

مدتی ســـرگشته در وادی حیـــرت گشته ام       از غبـــــارِ رنــج و گــَـــــردِ کاروان آسوده ام

باده از خون ِ جگــر خــوردم زِ جــــامِ داغ و درد       ســـــالهــا از منتِ پیـــــرِ مُغـــان آسوده ام

حکم فـــرمای قضـــا زد نقـش بـــر لـوح ِ وجود       گشته ام تسلیم، از سود و زیان آسوده ام

در حریم ِ عشق مَحــرم شد دل ِ دیـــــوانه ام       شکــــرلله از خیـــالات و گمـــــان آسوده ام

دَم زدم با هــــر که از مِهـــر و وفا دیـــدم جفا       روزگاری شـــد زِ جـــورِ ایــن و آن آسوده ام

مشورت با عقدۀ دل می کنم هر صبح و شام       از غــــمِ ایـام و انـــــدوه، زمـــان آسوده ام

دفتر دل را نمـــودم پاک و صافی جان شــــدم      از کلام و مَنطــق و نُطــق و بیان آسوده ام

سـالهـا از مِهر و کیـن بگذشته ام روشن روان      از جفـــای خصــم و از زخم ِ زبان آسوده ام

صـابــــرِ وارستـه و آزاد و عـالـــی مَـشــــــربم

در حَــــریـمِ قُــــدس از شـورِ جهان آسوده ام


برچسب‌ها: غزليات
[ سه شنبه 1390/11/04 ] [ 16:22 ] [ من از خیال تو یک دم جدا نخواهم شد ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي
ايـن كشتــه‌ي احـساس و بـلا را نشناسي
بازيــچـه‌ي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم
ديـــوانـــه‌ي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي
از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقه‌ي خون است
دلســوختـــه‌ي عشـق خـــدا را نشناسي
آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم
ايـن دلــشــده‌ي بـــي‌سرو پا را نشناسي
كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست
غـــم‌پـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي
من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم
ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي
افسون شده‌ٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم
سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي
ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس
ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي
مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم
آواره‌ي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي
شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم
دلـــداده‌ي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي
از خـويش بُـــريدم چو شدم واله‌ي عشقت
آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي

صابر کرمانی
امکانات وب





Powered by WebGozar

فروش بک لینک طراحی سایت