| تبليغات | X |
|
| ||
|
سخن روز |
..... صابر صفا کیشم اهل راز و درویشـم جز به حق نیندیشم لااله الاهـــــــــــــو
برچسبها: مطالب پراكنده [ یکشنبه 1390/11/09 ] [ 1:9 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
یا سیدالکریم ســاقی ز شـرار عشق ســر مست و خـرابـم کن در بـزم طــــرب امشـــــب مســــت می نـابـم کن بـس قـامت تـو دلـجـوست بنمای قیام ای دوست آســـــوده دل و راحـــــت از روز حســــــــــابم کن از قـــیـــــد ریـــا رســـتم در بــــند تــــــو پا بستم از عشق تـــو سرمسـتــم فـــرشـاد و خــرابم کن ای مـــطـــرب بـــــزم جـان بــنــــمای مرا شــادان مـســرور و خوش و خنـدان با چنـگ و ربــابــم کن شــــیریــن دل آرائی دلـــــداده چو فـــرهـــــــادم بگـــداخــــتـــه ای دل را ز آن شعله کبــابـــم کن با حــــــــسرت و ناکامی یک عمـر به ســر بردم در بوته هــجــــرانـــت بــگـــذار و مــــــــذابم کن من صـابـــــر مدهوشم افـســرده و خاموشـــم در میکده وحـدت ســــــرمـــســـت شرابــم کن
برچسبها: غزليات [ دوشنبه 1390/10/26 ] [ 21:52 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
من با دردها و رنجها و ناراحتیها خو گرفتهام؛ طبیب اگــر دوا دهد در آن دوا شفــا بود حبیب اگر جفا کند در آن جفا وفا بود گاهی هم این شعر حافظ را میخوانم؛ سلطــان غــم هــــر آنچه تواند بگـو بکن من برده ام به باده فروشان پناه از او این باده فروشان واقفان اسرار عشقند و عارفان آن بینشان محض با تهی دستی بینیاز جهانند با فقر و فاقه فارغ از سلطنت کون و مکان واقف راز خودی هستند در بیخودی به آوای بلند میگویند؛ ما انا الحق از وجود حق مطلق میزنیم از وجود حق مطلق ما انا الحق میزنیم جمعی از آنها طبعی به هم رساندهاند که با عالمی ساختهاند و همه دم جز به حق و حقیقت نپرداختهاند معدودی از عالم و عقبی گذشتهاند و در عرش قرب الهی نشستهاند جملگی ملک سلیمان به یکی مور ببخشند به آستان جلال سر سلسله آن وارستگان جهان بینیازی بوسه میزنم و مینالم؛ ((از در خویش خدا را به بهشتم مفرست که سر کوی تو از کون و مکان ما را بس)) حافظ صابر کرمانی برچسبها: نثر [ پنجشنبه 1390/03/12 ] [ 21:41 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
یاصابر بحق یا ودود
یک رشته از آن زلـف چـــــو زنـــار گشودند صــد عقــــده ز کـار دل مـــا بـــاز نـمـودند مردان صفــــا پیشه و رنــــدان خــرابــــات از جســم بسـی کـاستـه بـــر روح فزودند دلبـــــاختـگـان بـــا خـم چـــوگـــان محبت گــــوی عـمـل از ســــاحـت آفــاق ربـودند سجــاده و تسبیح فکـندند به یک ســوی شعر و غزل و نغمه مستـــــانه ســرودند شـد صیقلی و پــــاک دل اهــــل ریـاضت ز آینـه دل زنـگ غــــــم و کیـنــه زدودنــد گــه در ره عقـلـند و گهی مـحــو جنـونـد سر گشته و دیوانـه دل غیب و شهودند مــردان ره عشــق گـذشتنـد ز هستی چون قطره صفت غــرقه دریــای وجودند صـابــر بســـرا پـرده دل اهل کـرامـات مستند که در ذکـــــر خـــداوند ودودنـد
التماس دعا برچسبها: غزليات [ یکشنبه 1390/02/25 ] [ 3:29 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
یا صبور بحق صابر
فرارسیدن سالروز ولادت حضرت استاد صابر کرمانی ( ۲۶ بهمن ) گرامی باد
سالها باید شود لعلی نگین شهریار از بدخشان محبت در جهان افتاده ام
برچسبها: مطالب پراكنده [ دوشنبه 1389/11/25 ] [ 18:24 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
مدد یا سلطان طوس
ما حسن و جمال را تماشا کردیم در عالــم عشق شـور بر پا کردیم دلبـــاختـه حسن و تجلی جمـــال روی دل را بعـــرش اعلـــی کردیم
از هر چه بجــز عشق حـــــذر ببایـــد کرد بـــــر جـلـوه پــــــاک او نـظـــــر بـایـــد کرد عشق است پس از وفات ما شهپر جان بـا شـهـپــر جـان و دل سـفـر بـایــــد کرد
اندبشه و فکـر آسمان پیـمــا شد دل روشن و نـور معرفت پیـدا شد سرمایه هستی ام محبت باشد ایـن راز نهفته نــور جـان مـا شد
مرغ دل مـا چو بـال و پـر بــاز کند بـر اوج صفـای عشق پـــرواز کند از قبد بدن رسته به حق پیوندد بـا زهــره نـوای طــرب آغــاز کند
شیدایی مــا شهــره خـاص و عـــام است بــاطـن شــورست و ظــــاهــــرا آرام است از خواندن و گفتن و سخن خسته شدیم کاین بحث و کلام و علم بی فرجام است با صابر بحق با صبور
برچسبها: رباعیات [ شنبه 1389/11/16 ] [ 0:50 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
یا صابر و یا صبور کس نـگــردد بـــا خبـــــر از رنـــج بی پـــایـــان من نـشـنـود گـوشی دگــــــــر ابـن نـالـه و افـغـان من در مبــان خــود پــرستــان دم فــرو بـنـدم ز عشق سـوختــم مـن مشتعــل شــد آتـش پـنـهـــان من روزهـــا سـرگشـتـه و شـبــــهـا گـرفـتـــــار غـمـم کس نمی گــــــردد طبیب درد بی درمــــــــان من عـاشـق عشـق و گــــــرفتـــــار بـلای او شــــدم تـا کـه هستـــم شعله ور بــاشد وجود و جان من آشنــــــــایـــــــــان محبـت واقف حـــــــــــال منند خــــــون دل جـــاری بـــود از دیــــده گربـــــان من می گدازم همچو شمع و خون جگر باشم زعشق شعله ها آیـــد بـــرون از ابـــــن دل ســــوزان من منبـع الـهـــــــام غیـب یــــــــــار میبـــاشـد دلـــم هست ظـاهـــر از بیـان و شعر و ســوز جــان من صابـــرم تـا زنـده ام گمـنـــام بــاشـم در جـهــان بـعـد مـرگ مـن بمـانـــــد دفتــــــر و دیــــــوان من
برچسبها: غزليات [ جمعه 1389/11/08 ] [ 0:15 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
یـا شهیـدالحق یا حسین شــــور قیـامت در جهــان افکنده ای غلغله در چـــــــــــــــار ارکـان جـهـان افکنده ای مشعل عشقت همیشه روشن است و جاودان شعله ســـوزان بـــه جــان ایــن و آن افکنده ای پـرده دار عـــــــالم غیـب و شهـودی با حسین در همه خلق جهــــان شـــور نهـــان افکنده ای از لبت آب بقـــــای مـعــــــرفت جــــوشان بـــود شـــور در جـان و روان انس و جـــــان افکنده ای بـا لبــــــان تشنه جـــــــان دادی کنــار نـهـر آب التهابی در دل پیـــــــــــر و جـــــــوان افکنده ای سـرفــراز هـــر دو عالــم ای امیــــر ملک عشق ازقیـــــــــام خــویش در دلهــا فغـــان افکنده ای مفتـخـــر هـــر کس کتـه بــاشـد پـیــــرو راه ولا انقلابـی غــم فـــــزا در هـــر زمــــان افکنده ای صابـرا شمس ولا از مشرق جان می دمد با نوا و شعر شیوا شور جــان افکنده ای برچسبها: غزليات [ سه شنبه 1389/11/05 ] [ 1:36 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
هو المولی حسین سلطان عشـق تشنـه لـب کربــــــــــلا حسین تن چــــاک چـــاک از سـتــم اشقیــــــا حسین والی امــــــر بـــــودی و تسلیـــم کـــــــــردگـار ای مظهــــر خــــــــدا ولـی و رهنـمــــا حسین ســــــر حـلقه تــمــام شـهیــــدان عـــــــالمی ای نــــــــور غـیـب و رحـمت بـی انـتهـا حسین مـــــانند تــو نبـــوده کسی در جهـان و نیست ای پــــــرده دار کعبه صدق و خـــــــدا حسین اسلام رونقش ز وجــــــــــود تـــــو بـوده است در راه دیـــــــن ز نــــور یقین جـــــانفدا حسین یاران بـــا وفــــــای تـــــو از جــــان گذشته اند مـــــرات ذات حق بـه زمین و ســـمــا حسین در هـــر محـرم از غـم تــو محشـــری بپــاست جــــــــان روشن از ولـای تــو اصـل ولا حسین صـــــــــــــــــابـــر نهاده سـر بـدر آستــانه ات بنـمـا نــظــــــــر بـه خسته دلی مبتلا حسین برچسبها: غزليات [ پنجشنبه 1389/10/02 ] [ 1:24 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
یا شاه ولایت دم گــــــــرم عـارفـانـه اثـری بـجـــــــــــا ببخشد سخن و کلـام شیــــوا ثـمــری بـمــــــــا ببخشد ز ولی صفـــای دل جــو که ولـیـست سر مطلق بطلب از او تـــــــــو فـیـضـی گـهـر و ولا ببخشد بـه امـیــــر کشـــور دل ز یقین تـو التجــــا جـــو کـه تــجـلی جـمــــــالـش بــدلت جــلا ببخشد بگــذر ز مـــال دنـیـــا که فـکنـده دام هــر جـــا چـو طمع از آن بریدی به تـو حق صفـــا ببخشد ز جهـان و کـام و مـالش بـگــذر که فیض یـابی به تـو لطف و رحمت هـــو کــرم و عطا ببخشد ز خــدای لایــــزالـــی بطلب صفـــــــــای بـاطن گهـــــــــر محبـت دل شه اولیــــــــــــا ببخشد چو دهی تو دل به دلبر برسی به عرش اعلی که کلیـد جنت جــان چـــو بـه آشنــــا ببخشد ز فـروغ عشق صــابـر شــده محــو نـور مولی که به ما ز لطف ساقی می جان فـزا ببخشد برچسبها: غزليات [ یکشنبه 1389/09/07 ] [ 0:57 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
یا کاشف الکرب عن وجه الحسین علیه السلام عاقــــب دیــدی ز جـورت عشق را رســــــــوا نمودم در مبــــــان عـاشقــانت شیـونی بــــر پـــــــا نمودم عشق می خندد به من کی میشوم رسوا به عالم من تـــــــو را رسواتـر از هـــر واله و شیـــــدا نمودم میشنیدم سـالـهـا ســاز دل غمگین خـــــــــــود را عـاقبت کـــــــوی محبت مسکـن و مــــــــاوا نمودم بــا خیــال دوست شــادم فـکـر او آرام بـخشــــــم گـــاه از هجران رویش شیــــون و غـوغـــــــا نمودم از جنـــــــون عشق گفتی ای فــــروغ روح و جـانـم خویش را مجنـونـتـــر از مجنــــــــون آن لیلی نمودم کشتی بی لـنـگــــــــرم در بحـــــــــر مـواج حـوادث دیــده را از مــوج طـوفــــــان غـمـت دریـــــــا نمودم کـهنـه و فـرسـوده چـون تقـویـم ســـال رفته باشم خسته گشتم بسکه مـن امـــروز را فــــــردا نمودم نی سکـونی نی قــراری نی امیـــدی نی وصــالی خویش را بـــازیـچـه بــر اطــوار ایــن دنیـــــــا نمودم التهـاب و اضطــــراب و انقلاب و شـــــور و مستـی دم به دم در گوش هوش یــک به یــک نجوا نمودم گفت بـا من التـهـاب آخـــر تــرا مفلــوک ســـــــازم گوش دادم حـــرف او را خنــــده ی بی جــا نمودم اضطراب آمـد میـــــــان سینه تــــا دل را بـگیـــــرد در پنـــــاه جــــــام می آن نقشه را خنثــی نمودم انقلاب آمـــد روانــــــــم را کنـــد تسخیـــــر گفتــم من همــــان رنــدم که ترک عالــم و عقبـی نمودم شــور و مستی مــــاند در جــان روح آمد در تـرنـم روح و جـــــــان را آشنـــــا بـا سـاغــر صهبا نمودم شهپــــــر دل بــرگشــود و اوج بـگرفتــــم زمستی سیــــــر معنی در حــــریـــم عالــــــم بـــالا نمودم صابــــر اشعار روانت بس روانبخش است و شیـوا چنـد می نالی چــرا من خـویــش را گویــــا نمودم برچسبها: غزليات [ دوشنبه 1389/08/24 ] [ 22:6 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
ضرب المثل و شهره شــــــــــد افسانه صابر از خون جگـر پـــــــــــر شده پیمــــــــانه صابر در قـــالب حـــــــرف و سخن و لفـظ نیــــایــد شـــــــور و هیجــــــــــــتــان دل دیــوانه صابر روشن بـنـمــــــــا خــــــــــــانه دل را ز تجلی از لطف بنــــــــه گام تــــــو در خـــــــانه صابر دوش دلــــم از رنج و نـوایب شـــــده سنگین از بـــــــار مصایب شـده خـــــم شـــانه صابر از هـر طرفی عشق بــــــود شعله ســــوزان در آتــــــش آن سوختـــــــــه کاشــــانه صابر سیلاب سرشک است روان وای دو صد وای سیـــــل آمده در منــــــزل ویــــــــــرانه صابر غواص بدربـــــــــــــای محبت چــــو شود دل آیـــــد بــه کفش گـوهــر دردانـــــــــــه صابر خواهی که ببینی تــــــو تجلی خــــــــــدا را بنمــــــــا نـظــــــــــــــری بر رخ جـانـانه صابر تـا شمع رخ افـروخـتـه دلـــــــــدار پــری روی بـر گــــــــــــــرد رخش سوخته پـروانـه صابر هو مدد یا آقا امام جعفر صادق برچسبها: غزليات [ دوشنبه 1389/07/12 ] [ 22:2 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
از ما چه دیدی که جفـــــــا کرده ای بگو آشوب وشور و فتنه بپــــــــــا کرده ای بگو ما جز وفــــــــــــای عهد طریقی نداشتیم آیا چه شد که ترک وفـــــــــا کرده ای بگو دلــــــــــــــــــداده بلای غمت بوده ایم مـا ای دلفریب جـــور و جفــــــــا کرده ای بگو آسایش خیـــــــــــــال من از وصلت تو بود ما را اسیــــــــــــر هجر و بلا کرده ای بگو روزم سیــــاه و عمرم تبه شد بیــــا بیــــا من را تــو شهره در همه جا کرده ای بگو صابر دگر زعشق تو از خود گذشته است او را تو پایمال فنـــــــــــــــــا کرده ای بگو یا لطفک الخفی و احسانک القدیم برچسبها: غزليات [ جمعه 1389/07/09 ] [ 12:48 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
نغمه عشق دل بود زمزمه و نـــــــــــــــــوای من لحظه به لحظه شد فـــــــزون ناله و هایهای من عشق تو بد سرشت من پـــــرده سرنوشت من وصل تو شد بهشت من حسن رخت صفای من مایه آبـــــــــــــــــــــــــــروی من کعبه آرزوی من شاهد لاله روی من نــــــــــــــــاز مکن برای من آتش طور جــــــــــان تویی در نظرم عیـــان تویی شور غم نهان تویی عشق تـــــو شد بلای من جور و جفا نموده ای ترک وفـــــــــــــا نموده ای فتنه به پا نموده ای دلبــــــــــر دلربـــــــای من با غم و غصه سـاختم سوختـــــم و گداختـــم جـــــــــــان به ره تو باختم ای بت مه لقای من روح من است منقلب جـــان من است ملتهب قلب من است مضطـرب درد تـو شد دوای من صـــــــــابر رنجدیده ام از همه کس بــریده ام مهر تو را خریده ام شهره بــــــــــود وفای من هو یا علی مدد برچسبها: غزليات [ شنبه 1389/07/03 ] [ 23:40 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
به صبح و شــــــام با ولا علی علی علی بگو ز صدق قلب از صفـــــــــاعلی علی علی بگو حدیث از نبی بــــود عبــــــادتست نـــــــام او تو دم به دم چو اولیــــــا علی علی علی بگو چه در زمین چه آسمان علی حقیقت عیــان به صد زبان به صد نــــوا علی علی علی بگو ولی راز دان بود امـــــــــــــام انس و جان بود تـــــــــــــو باکلام جانفزا علی علی علی بگو در این سرای پر ز غـــم مشو ز بیش کم دژم ز فکر و جسم و تن رهـا علی علی علی بگو نیامدست در جهــان کسی چو مرتضی علی ز نفس دون شـدی جدا علی علی علی بگو رهـــــــــــــا شدن ز دام غم به ذکر نام او بود به عیش و طیش و ابتلا علی علی علی بگو تجلی خـدا عیـــــــــــان ز حسن روی انـورش بـــــــــــه دام غصه و بلا علی علی علی بگو ز صابــــــــــــر این سخن بود کلام عارفانه ای بخـــوان حدیث عشق را علی علی علی بگو برچسبها: غزليات [ دوشنبه 1389/06/08 ] [ 1:30 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
شعله ی برق تجلی آشیــــــــــــــــان را سوخته آتش عشق و محبت قلب و جــــــــان را سوخته خواستم تا شکوه آرم بر زبــــــــان از جور دوست داغ آه سینه سوز من زبـــــــــــــــــان را سوخته نی من دیـوانه دل تنهــــــــــــــــای تنها سوخنم این شــــــــــــــرار مشتعل پیر و جوان را سوخته عشق سوزان کم کم و آهسته در دل رخنه کرد تار و پود جسم و جــــــان و استخوان را سوخته صابــــــــــرا ســـوز دگر در ناله و فریاد توست آن کلام آتشینت دوستــــــــــــــــــان را سوخته برچسبها: غزليات [ دوشنبه 1389/05/25 ] [ 22:47 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
حق علی مددی تویی فروغ دل و روح و جــان علی مددی تو حاکمی به زمین و زمــان علی مددی فروغ حب تـو روشن ز بــــاطن اشیــــــــا تو رهبری و جلالت عیــــــان علی مددی تو بــــــــاب عشق خدایی در مدینه علم تویی تجلی جـــــان و جهان علی مددی ز ذوالجلال تـــــویی مظهر و ولی و وصی ز ذات غیب تو باشی نشان علی مددی ز معجــــــــزات و کرامــــات آیت العظمی تویی حقیقت فــاش و نهان علی مددی محبت تــو کلید بهشت جـــــــــاویدست ولای تو ست نعیم جنــــــان علی مددی فرشتگان همه ذاکـــر به ذکــر نام توانند فتـــــــاده غلغله در آسمان علی مددی تو اسم اعظم سبحـــــان و اصل ایمانی سرور خاطــر پیر و جـــــوان علی مددی زصدق دم ز ولای تــو میزند صابــــــــــــر تــــــویی تسلی روح و روان علی مددی برچسبها: غزليات [ چهارشنبه 1389/05/20 ] [ 22:43 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
از اهــــــــــل ولا ملک جهان خالی نیست از صدق و صفا و روان و جان خالی نیست روشن نبــــــــــــــود دیــده جانت افسوس دل از اثـــــــــــر عشق نهان خالی نیست ما پاکــــــــروان و پـــــــــاک بین میباشیم فارغ از خیـال کفــــــر و دیــــــن میباشیم مــــــــا رسته ز خویشتن به حق پیوسته در ملک ولا اهــــــــــــــل یقین میباشیم برچسبها: دو بیتی ها [ یکشنبه 1389/05/10 ] [ 0:12 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
مونس روح و قلب و جان حضرت صاحب الزمان حاکـــــم روح و هـم روان حضرت صاحب الزمان فروغ حسن روی او شعشعه وجــــود و جـــان آمــــر امـــــر در جهــــان حضرت صاحب الزمان فیض رســــان عالمی بـــود امــام انس و جان قـــدرت او بـود عیـــــــان حضرت صاحب الزمان مظهـــــر ذات کبریــــــــــــا رهبــر راه اولیـــــــا هم به عیان و هم نهان حضرت صاحب الزمان متصل ولای او پاک دلست و بــــــی ریــــــــــا جلوه نما به هر زمــــان حضرت صاحب الزمان فــــــــــروغ جاودانه اش در آسمان و در زمین ولای او به از جنــــــــان حضرت صاحب الزمان سر بگذار صابــــــــــــــــرا زصدق دل بپای او هست ولــــــی راز دان حضرت صاحب الزمان برچسبها: غزليات [ دوشنبه 1389/05/04 ] [ 17:37 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
هو الحق سر و جــــانم فـــدای صاحب الامر که هر سلطان گـدای صاحب الامر عیان خواهد شدن از پـــــرده غیب بگوش دل نـــــــــدای صاحب الامر ولی راز دان سلطان دیـــــن است که او مهدی و هادی بیقرین است بـود در زیـر و بالا حکــــم فرمــــــــا امام و رهنمــــــــا نــور مبین است ز عشق دل سخنگو بــــوده صابر گرفتـــار غـــــم او بـــــــــوده صابر دلش با رنج و محنت خـــــو گرفته که فارغ از هیــاهـــــــو بـوده صابر برچسبها: رباعیات [ یکشنبه 1389/05/03 ] [ 18:39 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
من آن پیمــــــانه نوش می پرستم گرفتم ساغـــــــــــر می را بدستم نی جـــــــانم فغانش یا علی بــود نی و می شد علی دیوانه هستم سمــــاوات و زمین روشن ز رویش بـود خوشبـو تـر از هر عطـــر رویش من خونین جگــــــــر عمری گرفتار گشایم دستهـــــــــایم را بسویش به روز و شب علی را یــاد میکن بنـــــــــــــــام او دلت را شاد میکن ولی اعظم پــــــــــــروردگار است بیـــــــــــــــــادش روح را آزاد میکن هو یا علی مدد [ یکشنبه 1389/04/13 ] [ 21:56 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
آتش عشق چنــــان در آتش عشق و محبت سوخت جان من که شد خاکستر از سوز و شرارش استخوان من الهی شعله ای سـوزنـده می سوزد وجـــودم را که بــــاشد مشتعل ز آن آتش سـوزنده جان من نه کس آگاه می گردد ز ســــــــــوز قلب خونینم نه باشد اهـــــل دردی راز دار و هم زبــــــان من شکستم توبه را صد بار و نوشیدم می گلگــــون که شاید کم شود انـدوه و آن رنج نهـــــــان من فراموشم نمی گردی فراموشمم مکن جــــــانــا که باشد شهره از عشق جمالت داستـــان من مپرس از من چـرا آشفته و آشفته احــــوالـــــم که چون دریــــــــای طوفانی بود روح و روان من ندارد لحظه ای آرامش و صبـر و قــــــــــــرار دل بیا بنگر به صابـــــــــــــــر ای عزیــز مهربان من یا علی مدد [ جمعه 1389/04/11 ] [ 16:41 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
بسـی افــــــــــراد بین شصت و هفتاد بـــــــــمـــردنـــــــــد و شدند از بند آزاد پس از هفــــــــــتاد رنج و نا مرادیست بلا غــــــم و غروب عیش و شادیست به جـــــــای شــــادکـــامــــی نا توانی بــود آثــار پـــیــــــــــری تا بــــدانــــــی خــــدایا عـاقـبـت را خیــــــــــر گــــردان مـــرا آســــــوده از ایــــــــن دیـر گردان که این دیر دو در دهـــــــرست نــامش بــــود نـــــاکـــامــــی ایــــــــام کامش الـــــهی جان و دل را صــــیقـــلی کن دلـــــم را مـــنـــبــــــــع نور ولی کـــن که نور آن ولی خورشید جـــان است فروزان در زمین و آســـــــــــمان است خدا را گر مثل الله نـــــــــــــــور است تجلیگاه انـوار و ســـــــــــــــــــرورست ز نورش هر دو عالـــم گشته روشـن پدل و جان و روان گردیـــده گلشـــــن خدا یا جان صـــــــــــابر را صفا ده به او پیمانه عشــــــــــــــــق و ولا ده بیامرز و ببــــــــــــــــــــر او را ز دنیــــا که تا یابد روان او تــــــــــــــــــــــــــولا [ جمعه 1389/03/28 ] [ 23:37 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
به چشم دل بنگر جلـــوه جمــــــــــــال علی را ببین تجـــلی رخســـار بی مثــــــــــــال علی را علی ولــی خــــدا رهنمـــــــــــای عـالـم و آدم نظـــر نما رخ تـابـــــــــان بی همـــــــال علی را محبت است کـــــه هستی رواج دارد و رونـــق نمیتـوان که بـوصـف آوری خصـــــــــــال علی را فرشتگان و سمــــاواتیان ز عـــــــالـم بـــــــــالا بیان کنند به تسبیح حق کمــــــــــــال علی را هزار دفتر را اگر پر کنی ز مــــــــــدح و جلالش نمیتوان که به لفـــــظ آوری جـــــــــلال علی را علی ز بعد محمد وصـی و والـــــــــــی و مـولا بـبـیـن ولای فـــــروزنــده وصــــــــــــــــال علی بیا و ساغر دل پر نما ز بــــــــــــــاده عشقش ز شـور و مستی دل بنگـــری جمـــال علی را صفای مطلق و میزان عــــدل و میــر و غضنفر ز هــر صفت نتـــوان سنجش اعتـــدال علی را همیشه نام علی ذکر صابر است و کلامش چــو دیده گوشه ابـروی چـــون هلال علی را [ چهارشنبه 1389/03/26 ] [ 1:8 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
یـا واهـــــــــب الهـدایـا یـا واســـــــــع الـعطـایـا رازی است بس نهفتـــه آگـــــه نئی به معنــــا هـــر اســـم را طلسمی بــاشـد به مکتب غیب گشتی اگــــــــر مسلط بینــــــــا شوی و دانـــا قلـــــــب طلسم دانــــی در لفظ شــــد مسلط آگـــــــــــــــاه راز باشید واقف شویـد و بینــــــا جنگ و جدال دنیــــــا از بهر جـــــــــــاه بــاشد روشن کنیــد دل را از نـــــور عشـق و تـقـــــوا مـــــــال و مقام و نــــام است سد ره حقیقت خشنود آنکه بگذشت زیــــــن عـــــــالم و تمنـا آشفتگی خــــــــاطر از حــــرص و آز و کـــــینه تــــا کی زیــــاده جـــویی زین مال و جاه دنیـا آثــــــار قدرت حق ظاهــــر بـــود به هـــر جـــا در باغ و راغ و گلشن در کـوه و دشت و صحرا تسبیح گــوی و خامــوش هــر عنصری بعالـــم ظـاهـر هـمه خموشند در اصـل و فعل گویـــــا صـــابـــر کلام نغزت شیرین تر از عسل بود هـــر کس شنید گفتــــا احسنت ازیـن تـــــولا [ چهارشنبه 1389/03/26 ] [ 0:28 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
دلــــم آتش فشان عشق او بود کلامم از بیــــــــان عشق او بود من آن ســــودای دشت جنونم روان مجذوب جان عشق او بود سر کوی تو عمری جای من بود مکان و منزل و مـــــاوای من بود ز پـــــــــژواک صدایت در دل تنگ نـــــــوای عاشقی آوای من بود دو بیتی های صـــابر بس روان بود کلام و شهد گفتـــارش ز جان بود سرای می فروشان خانه اش بود همیشه مست عشقی جاودان بود [ یکشنبه 1389/03/09 ] [ 0:29 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
مرا دگر ز حـــال خود خبــــــر نیست نوایـــی در دل و شوری بسر نیست ز سوز عشق میســــــــــوزد وجودم نمایـــان شعله و برق و شرر نیست خریدار جفـــــــــــــــای گلـــــــرخانم نصیبم جز غم و رنـــج و خطر نیست دمی آرام و راحت نـــــــــــــــــــدارم کنارم شاهد صــــــاحب نصر نیست نوایــــــم بینـــــــــوایی نغمه ام غم کلامم نغز و شعرم بی اثـــر نیست محبت رخنه در جانـــــــم نمودستمرا از جان و از هستی خبـــرنیست درخت زندگی بر میدهــــــــــد غــم ولیکن نخل شـــادی بــــارور نیست شتابان کــــــــــــاروان عمر مـا رفت اثر زین کاروان در رهگـــــــذر نیست صفای دل مقــــــــــــــــــام معنویت به جاه و منصب و تاج و کـمر نیست دلی کــــــــز عشق جانـانی بسوزد بفکر ثروت و در و گـــــــــــهر نیست سخن گفتن ز مال و جان و هستی کلام عاشق خونین جگــــــر نیست پس از یک عمر رنج و درد صــــــابر بدنیای محبت نامـــــــــــــور نیست [ سه شنبه 1388/11/13 ] [ 0:6 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
خراباتی شـــــــدم در گوشه میخــانه ام امشب ز لطف پیـر رنـدان همـدم پیمـــــــــانه ام امشب به زنجیــر جنـون عشق پـابند است جـــان و دل مگـو پنـدم نصیحتگو که من دیـــــــوانه ام امشب صفای خاطـرم دیـدار یــــــــــار و حسن او باشد من از جان و جهان و مرد و زن بیگانه ام امشب خـــــدای عشق دل افکنـد شــوری در روان من بگوش هـوش بشنـو نغمه مستــــانه ام امشب جهانی شور باشد در روانـــــم لیـک و خاموشم جمال دوست باشد جلوه گر در خانه ام امشب شود ضرب المثل افسانه عشقم شـــــود فانی بگو مطرب برندان قصه و افســــــانـه ام امشب نوای اهــــــل دل حـرف محبت بـاشـد و وحدت دهم جــان در هوای وصل آن جانانـه ام امشب سخن کوتاه کن صابــــر جهان یکجو نمی ارزد مگو در عالـــــــــــــــم و ادب فرزانـه ام امشب [ پنجشنبه 1388/07/30 ] [ 19:59 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
خـون دل من ریخـت ز چشمــان من امشب درآتش غــم سـوخت دل وجـــان من امشب مرغ دل مـن در قفس سینه اسیـــــــر است هر لحظه فزو ن می شـود افغان من امشب در آتش ســودای غـم عشق تــو ای دوست خونـریـز بـود دیـده گریـــــــــــــان من امشب بـرشــاخ فـرجـبـخـــــش محـبـت بـنـشـیـنـد مرغ دل شیدای غـزلـخـو ان مـــــــن امشب شـد صیـقـلـی از نـور محبت دل وجـــــانـــم تـا جلـوه کنـد چهره جـانــان مـــــن امشب آرام روان راحت جـــــــان صبـــــر ومتــــانت شـایـد رسـد از رهبــــــر ایمان مـن امشب صابـــــر سخن از مـا و من نفس نـگویـد گـویـد که بـود محو صفـا جــان من امشب [ چهارشنبه 1388/07/15 ] [ 0:8 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
با بـــــــــلای عشق عـمـری نـاتــــــوان بـودن بس است بازی وبـازیچه پیــــــر و جـوان بــــــــــــــــــودن بس است با قیـاس نفس خـــود مهر وفـــــــــــــــا کـردن چه سود سالها آشفـته خاطـــر در جهــــــــــــان بودن بس است سعی کـن کـز دام صیــــــــــــــــــــاد قضـا گــــردی رها بال و پر بشکسته و بی آشـیـان بــــــــــودن بس است غصه خوردن رنـج بــــــردن حاصلش بی حاصلی هست بیدل و غمدیده وافسـرده جـــــــــــــان بودن بس است زندگی باشد جهش تا کــی جمـــــــــــــــــود و انکسار غافـل از حـال دل خلـق زمـــــــــــان بــــودن بس است کاروان عمـرمــــــــا از دشت وحشتــــــــــــــــزا گذشت چـون جـرس در نـــــــاله و داد و فغـان بـودن بس است صابـــــــــــــــــــــــرا شعر تو نغزست و نوایت حرف دل مایه سرگرمیت شعــر روان بــــــــــــــــــودن بس است [ سه شنبه 1388/05/27 ] [ 21:40 ] [ سيدعلي رضاهل اتايي ]
|
درباره وبلاگ  اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي ايـن كشتــهي احـساس و بـلا را نشناسي بازيــچـهي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم ديـــوانـــهي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقهي خون است دلســوختـــهي عشـق خـــدا را نشناسي آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم ايـن دلــشــدهي بـــيسرو پا را نشناسي كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست غـــمپـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي افسون شدهٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم آوارهي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم دلـــدادهي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي از خـويش بُـــريدم چو شدم والهي عشقت آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي صابر کرمانی |
| [ طراحی : توسط وبلاگ صابر کرمانی ] [ Weblog Themes By : iran skin ] | ||
