گل نرگس از چشم مست و خراب            به عـاشـق دهـد آن دل آرا جـواب

فـریـبـنـده و عـشـوه گـر گـشتـه ام           به قلب و به جانت شرر گشته ام

ولـیـکـن بـه بـاطـن مـنـم بـی ریـــــا           به نـزدیـک مـن از مـحـبـت بـــیـــــا

            بنفشه بگوید وفادار باش

                                  همیشه بیاد من زار باش

        من از عشق تو زار و دلخسته ام

                                  به زلف سیاه تو دل بسته ام

            وفادار باش و ز من یاد کن

                                  دل پر غمم را دمی شاد کن

گل شقایق

شقایق بگوید که ای یار مست                حیات و وجودم برای تو هست

تو را دوست دارم من از قلب و جان           توئی باعث شادی جان عیان

ز نیروی عشق تو دل زنده ام                   به ملک صفا شاد و پاینده ام

گل میخک

                 بگوید چنین میخک سرخ رو            که تقدیم کردم دلم را به او

                 به معشوق گلچهره و مهربان           به آن یار زیبای شیرین زبان

                 شراریست سوزان بجان و دلم         ز عشقت بود کوی غم منزلم

غنچه گل

                سخن، غنچه گل بگوید چنین              که ای دلبرِ مهوشِ نازنین

                دلم اولین بار بهرت طپید                   نوای تو را گوش جانم شنید

                شدم پای بند غم عشق دل              بود قلب پاکم به تو متصل

                                                 گل سرخ

              گل سرخ گوید ای جان جان               من آن آتشین عشق باشم بدان

              تو بپذیر این آتشین عشق را              نگهدار ای نازنین عشق را

               که من عاشق بیقرار توام                 که چون رنگ گل داغدار توام

گل شمعدانی

          بود نغمه و راز گلها بسی

                               که واقف نباشد برآن هر کسی

          گل شمعدانی چنین گفته است

                               ز شور و محبت گهر سفته است

          که من را بود حس عشق و وفا

                               شدم عاشق رویت ای دلربا