تبليغاتX
صابر كرماني
سخن روز

پيوندهای روزانه


تا كه از يادِ تو اي دوست فراموش شدم

بسته‌ام لب ز سخن گفتن و خاموش شدم

از كفِ يار پريچهرة زيباروئي

بادة عشق بنوشيدم و مدهوش شدم

ظاهراً ساكت و آرامم و در باطن و جان

چون خمِ مي ز غمِ عشق تو در جوش شدم

بخت و اقبال ندارم كه به عشرت كوشم

تيره‌بختي مرا بين كه سيه پوش شدم

منكه ديوانة انگشت‌نمايم همه عمر

فارغ از عيش و نشاط و خوشي و نوش شدم

صابرم خون‌ جگر مي‌خورم از ساغرِ غم

بي‌دل و غمزده و محو و فراموش شدم


برچسب‌ها: غزليات
[ دوشنبه 1390/10/05 ] [ 23:52 ] [ آذر ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

اِنـصــاف نـبــاشـد كـه تــو مــا را نشانسي
ايـن كشتــه‌ي احـساس و بـلا را نشناسي
بازيــچـه‌ي اطفــال و پــــريشـان ز مـلالـــم
ديـــوانـــه‌ي اَنگشت نــمــــا را نشنـــاسي
از مكــر و فريبِ تــو دلم غرقه‌ي خون است
دلســوختـــه‌ي عشـق خـــدا را نشناسي
آرام نـــــدارم نَـفـسي مـــحــوِ جــنــونـــم
ايـن دلــشــده‌ي بـــي‌سرو پا را نشناسي
كس با خبـر از وحشتِ تنهائي مــن نيست
غـــم‌پـَــرورِ آغـــــوشِ جــفــا را نشنـاسي
من بحرِ پر از جـوش و خروشِ غــمِ عشقم
ايـــن عاشـقِ با مـهــر و وفــا را نشناسي
افسون شده‌ٌ چشمِ سيه مستِ تـو باشم
سَـــرمسـتِ خـــرابــاتِ صفــا را نشناسي
ايـن درد مـرا كُشت كـه نشناخت مـرا كس
ز آن نيـز بَتـَــر چــونكه تـــو مـا را نشناسي
مــن زنـده بــــراي دلِ شـــوريـــده ســرانم
آواره‌ي صـحـــــراي فـنــــا را نـشنـــــاسي
شُــــور دلِ مــن شــور بيـــافكنده بـه عالم
دلـــداده‌ي پُــر شُـــور و نـــــوا را نشناسي
از خـويش بُـــريدم چو شدم واله‌ي عشقت
آن صـــابــرِ از خــويش رهـــــا را نشنـاسي

صابر کرمانی
امکانات وب





Powered by WebGozar

فروش بک لینک طراحی سایت